UA-118641233-1
یک دقیقه مطالعه

مناعت طبع

منتخب 22 مهر

فرومایگی یا مناعت طبع، ما به کدام سو از قهقهرای تاریخ رهسپاریم؟

مجله آنلاین دیفرمگمالک یک سالن نمایشگاهی که آن را غرفه غرفه کرده و به صنف‌های مختلف اجاره می‌دهد تعریف می‌کرد:

دو روز قبل، زمان اجارۀ یکی از غرفه‌ها تمام شد و مستأجر که سبزی فروش بود باید غرفه را تخلیه می‌کرد. پیش من آمد و گفت:

من دارم می‌روم و مقداری سبزی در غرفه باقی مانده که تخلیه‌اش برایم ممکن نیست، سبزی‌ها در اختیار شما هرطور خودتان صلاح دانستید.

ما هم بعد از رفتن سبزی فروش به مشتریانی که در محوطه بودند اعلام کردیم که در فلان غرفه مقداری سبزی وجود دارد کسانی که می‌خواهند می‌توانند رایگان بردارند.

آقا چشم‌تان روز بد نبیند تا این را گفتیم ناگهان حمله‌ای بزرگ از همۀ نقاط سالن به سمت غرفه آغاز شد و ازدحام شکل گرفت، نظم مجموعه به هم ریخت و مردم در حالی که از سر و کول هم بالا می‌رفتند تره و تربچه و جعفری را از دست دیگران می‌کشیدند، خلاصه به غلط‌کردن افتادیم که ای کاش سبزی‌ها را دور می‌ریختیم!

مناعت طبع
مناعت طبع

وقتی این ماجرا را شنیدم به یاد خاطرۀ یکی از دوستان افتادم که می‌گفت: سالها پیش که در یکی از کشورهای اروپایی مشغول تحصیل بودم (اگر اشتباه نکنم انگلستان بود) رادیو اعلام کرد که در فلان فروشگاه‌ها چند قلم مادۀ غذایی به قیمت پایین‌تر از بازار عرضه می‌شود و کسانی که نیازمندند می‌توانند مراجعه و با هزینۀ کمتر خرید کنند.

من و دو تن از دوستان ایرانی‌ام که مستأجر خانۀ یک پیرزن 80 ساله بودیم، بسیج شدیم و رفتیم و کلی خرید ارزان کردیم، فردای آن‌روز صاحبخانه را دیدیم و با شوق و ذوق ماجرای زرنگیمان را برایش تعریف کردیم و گفتیم اگر نمی‌تواند برای خرید برود ، بگوید که برای او هم خرید ارزان کنیم، ناگهان پیرزن با خشم نگاه‌مان کرد و گفت: تا فردا فرصت دارید خانۀ مرا تخلیه کنید.

ما هم با تعجب علت را پرسیدیم، پاسخ داد : شما به کشور من خیانت کردید این‌هایی که شما خریدید برای نیازمندان بود که بتوانند برای نیاز خانوادۀ خود تهیه کنند نه اینکه افرادی مانند شما که محتاج نیستید و به فروشگاه‌ها هجوم ببرید و حق‌شان را تصاحب کنید !

سخن از افراد فقیری که برای نان شب خود می‌جنگند نیست، سخن از انسان‌های متوسط و حتی معمولی‌ست که وقتی پای کالای مفت به میان می‌آید حتی اگر نیازمندش نباشند به انسانیت خود چوب حراج می‌زنند، آیا مردمی که برای خرید به آن مرکز رفته بودند همه فقیر و نیازمند اندکی سبزی بودند یا مثلاً پای حکومت در میان بود؟

 

                                                              صائب تبریزی:

جهان به مجلس مستان بی‌خرد ماند

که در شکنجه بُود هرکسی که هشیار است

برچسب ها

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

همچنین ببینید

بستن
بستن