روانشناسی‌مادر و کودک

كودك نامرئى

روانشناسى كودك و والدين

كودك نامرئى

مجله آنلاين ديفرمگ– روانشناسى كودك و والدين-والدینی که بیشتر توجه شان به خودشان و شرایط جسمی و روحی شان یا فعالیت های بیرونشان معطوف است، در اصل به طور غیر مستقیم این پیام قوی را به فرزند خود میدهند که “مهم نیست تو چه احساسی داری مهم من هستم”.
در نتیجه بسیاری از این بچه ها توجه و عشق و محبت کافی نمی بینند و وقت کافی برای شان صرف نمی شود تا جایی که تصور می کنند انگار نامرئی هستند یا اصلا وجود ندارند.
برای اینکه فردی احساس ارزشمند بودن کند، باید در کودکی از والدینش عشق و احترام و توجه کافی ببیند تا در همان دوران احساس مهم بودن کند، چون این زیر بنای اصلی اعتماد بنفس او در آینده خواهد بود.

تاثیر والدینی که خانه را ترک میکنند:

در مورد والدینی صحبت کردیم که با وجود اینکه در خانه هستند از لحاظ عاطفی فرزند خود را نادیده می گیرند و وجودشان کمک مؤثری به رشد سالم روانی فرزندانشان نمی کند در این قسمت می خواهیم بگوییم والدینی هم که خانه و خانواده را ترک می کنند مشکلات دیگری برای کودک به وجود می اورند.

اغلب والدین غافل از عمق آسیبی هستند که به فرزند خود وارد می آورند.

تشخیص اینکه والدی فرزندش را با تنبیه بدنی یا کتک زدن آزار می دهد آسان است. زیرا گاهی کبودی‌ها و جای ضربه ها رؤیت می شود، اما تشخیص آسیب های روانی و عاطفی معمولا سریع و اسان نیست، و غالبا زمانی آشکار می شود که دیگر دیر شده است. والدینی که خانواده را ترک میکنند نیز با نبودشان به همان اندازه که بچه را کتک بزنند یا تحقیرو تنبیه کنند، به او اسیب می رسانند. سمی بودن چنین والدینی ممکن است از آن دسته والدین سمی که با کودک زندگی میکنند کمتر به چشم بیاید اما اغلب در میزان و نوع صدمات ماندگاری که به کودک می زنند تفاوت زیادی با ان دسته دیگر ندارند.

كودك نامرئى
كودك نامرئى

در اصل این دسته از والدین با ترک خانواده باعث می شوند که فرزندشان در طی دوران رشد فاقد پدر یا مادری باشد که نقش الگویی شایسته را برایشان ایفا کنند. ودر نتیجه رشد عاطفی، روانی‌شان دستخوش آشفتگی و اختلال می شود. اغلب این فرزندان راهی به جز انچه پیش پایشان گذاشته شده ندارند و آن چیزی نیست به جز اینکه پدر یا مادر خودشان شوند.

فرزند آسیب خورده چنین والدینی باید درک کند که این انتخاب او نبوده بلکه وادار شده است که از کودکی دست بکشد و زودتر از موقع بزرگ شود. بعد از مواجه با این واقعیت که در واقع نخستین قدم بهبود و درمان است فرد به تدریج قادر می شود به جای تلف کردن انرژی خود برای والدین نادان، آن را برای درمان و بهبود خود و اغاز یک زندگی سالم تر صرف کند.

برچسب ها

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

بستن