روانشناسی‌

بازی دادن، نوع دیگری از کنترل

روانشناسی والدین و کودک

مجله آنلاین دیفرمگ- روان‌شناسی والدین و کودک، در ادامه والدین سلطه جو؛ روش رفتاری دیگری که والدین برای کنترل فرزندان‌شان به کار می‌برند روش غیر‌مستقیم است که، با بازی کردن با احساس فرزندان صورت می گیرد و مانند سایر روش‌ها کاملاً به اعتماد بنفس بچه آسیب می‌زند.

این نوع برخورد که اتفاقاً در زندگی روزمره نیز به آن برمی‌خوریم، روشی است که در آن فرد مستقیماً درخواستی نمی‌کند، اما شما آن کار را انجام می‌دهید .به شکل ساده‌ی روزمره، مثلاً ما از همسرمان نمی‌خواهیم برای ما آب بیاورد، اما به او می‌گوییم اگر به آشپزخانه رفت، لطفاً برایمان آب بیاورد. به مهمانان در آخر شب نمی‌گوییم منزل ما را ترک کند، بلکه شروع می‌کنیم به خمیازه کشیدن.

این شکل از تقاضا به‌هیچ‌وجه بد و مغرضانه به نظر نمی‌رسد، اما زمانی که در قالب دستور، حکم صادر کردن و کنترل کردن باشد، از شکل عادی خود خارج می‌شود, والدین با ترفند بازی دادن معمولاً کنترل فرزندانشان را به صورتی تغییر شکل یافته در دست می‌گیرند. در این حالت فرزندان ناخودآگاه خواسته‌ها و تصمیمات والدین‌شان را اجرا می‌کنند ولی نمی‌توانند دریابند که چطور همواره بالاخره همه‌چیز به برآورده شدن خواسته‌ی والدین می‌انجامد.

روانشناسی والدین و کودک
روانشناسی والدین و کودک

والدینی که می‌خواهند به‌زور به فرزندان‌شان کمک کنند

به‌طورکلی یکی از رایج‌ترین شکل‌های بازی دادن افراد، اصرار به کمک کردن است. این دسته افراد موقعیت‌هایی را فراهم می‌کنند که در ان شما احساس کنید به آن‌ها نیاز دارید، پس کنار شما می‌مانند و در قالب کمک به شما می‌چسبند. این افراد می‌توانند دوست, همسایه, همکار یا والدین‌تان باشند.

گاهی والدین متوجه نیستند که با تحت‌فشار گذاشتن فرزندانشان برای رسیدن به خواسته‌هایشان، آن‌ها را دچار احساس گناه و سردرگمی می‌کنند. در این مواقع فرزندان ترجیح می‌دهند تسلیم شوند تا احساس گناه کمتری کنند، ولو اینکه در درازمدت دچار عوارضی دیگری شوند مانند افسردگی و ایجاد خشم.

برچسب ها

دیگر پست‌های دیفرمگ

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

بستن